با وجود گذشت چند روزى از ديدار دوستانه پگاه- ملوان كه به صورت خصمانه به پايان رسيد هنوز فضاى ورزشى و غيرورزشى استان گيلان متأثر اتفاقات اين بازى است. ديدارى كه به خاطر شعارهاى تماشاگران پگاه به ملوان با اعتراض شديد محمد احمدزاده روبرو شد و در نهايت موجب شد بازى ناتمام بماند!
اين مسأله كه چرا فوتبال ۲ شهر انزلى و رشت كه هم استانى هستند توان سازش را ندارند تبديل به يك نگرانى بزرگ براى اهالى فوتبال گيلان شده.
در ميان اظهارنظرها و مصاحبه هاى مختلفى كه طى چند روز اخير پيرامون اين اتفاقات صورت گرفته كمتر كسى تصور مى كرد بهمن صالح نيا چهره سرشناس فوتبال گيلان سكوت خود را بشكند. مردى كه نام او را در لابه لاى تمام صفحات تاريخ فوتبال گيلان مى توان ديد امروز مى گويد ديگر دليلى براى سكوت كردن نمى بينم چون اعتبار فوتبال گيلان در خطر است.
صالح نيا به شدت از اتفاقات رخ داده متأسف است و يكى از مقصران اصلى اين اتفاق را شاگرد قديمى خود مى داند. وى مى گويد: «اين مسائل در گذشته هم وجود داشته و زمانى كه ما به رشت مى رفتيم چنين شعارهايى شنيده مى شد.
بالاخره اين چيزها در فوتبال هست اما محمد احمدزاده كه بازيكن من بوده آيا تا به حال ديده من در رشت يا هر جاى ديگرى جار و جنجال و درگيرى ايجاد كنم يا تيم خود را بيرون بكشم كه حالا امروز اين كارها را انجام مى دهد.
من واقعاً متأسفم و نمى توانم سكوت كنم چرا كه براى جايگاه اخلاقى ملوان در ورزش زحمت كشيدم و نمى توانم اجازه دهم اين جايگاه معنوى كه به سختى حاصل شده امروز به سادگى حراج گذاشته شود.»
مؤسس و بنيانگذار باشگاه ملوان در ادامه مى گويد: «احمدزاده با اين كار ارزش هاى ورزشى و مسائل اخلاقى را زير سؤال برد. ديگر از اين پس ما چگونه مى توانيم در برابرساير استان ها مدعى باشيم و فقط بايد سكوت كنيم چون آنها امروز مى بينند كه ما با هم درگيرى داريم و خودمان اين ارزش ها را رعايت نمى كنيم.»
بهمن صالح نيا كه به شدت از عمل احمدزاده ناراحت است در ادامه مى گويد: «احمدزاده امروز درحالى از اتفاقات و شعارهاى هواداران پگاه ناراحت است كه وقتى ۴ سال پيش در ورزشگاه انزلى بدترين شعارها عليه من داده مى شد آن هم به خاطر حمايت از ايشان هيچ واكنشى نشان نمى داد.
چرا آن زمان احمدزاده جلو نمى آمد و چيزى نمى گفت؟! اما حالا به خاطر شعارهاى هزار نفر قهر مى كند و ملوان را از زمين بيرون مى كشد.»
سرمربى سابق ملوان در پايان صحبت هايش مى گويد: «ملوان يك تيم مردمى است كه در سرتاسر ايران هواداران زيادى دارد. اين پايگاه مردمى به واسطه جام ها يا مدال هايى كه ملوان دارد نيست بلكه جام هاى اخلاقى كه به اين تيم تعلق مى گرفت است و انضباط تيمى ملوان باعث شد تا اعتبار ويژه اى نزد افكار عمومى پيدا كند.
تمام اين مسائل و اعتبارات حاصل سال ها تلاش است و تحمل اين مسأله كه سال ها زحمات ما به سادگى درحال فنا شدن است واقعاً سخت است و من به سهم خود نمى توانم اجازه چنين كارى را دهم.»